Ik moet even wat kwijt

In Nederland overheerst meer en meer de kleinburgerlijke (hypocriete) moraal.

Coffeeshops moeten weg, paddo's worden verboden, bordelen worden gesloten, rookverbod in de horeca, het wordt te veel om op te noemen.

Ik ben van geen van deze zaken een afnemer en toch voel ik deze maatregelen als een regelrechte aantasting van mijn vrijheid en levensvreugde. Alles dat plezier kan geven wordt systematisch verboden of onaangenaam (duur) gemaakt.

Wetgevers willen niet naar rede luisteren. 

Door het sluiten van coffeeshops en het verbieden van paddo's zal er geen grammetje minder gebruikt gaan worden, maar het risico dat er iets mis gaat door gebruik van slecht spul, wordt wel vele malen groter.

Door het rookverbod zullen niet veel meer mensen het roken gaan laten, maar zal veel van de kleine horeca verdwijnen en zullen dus heel veel mensen werkloos worden (die dan van de stress nog meer gaan roken).

Door het verdwijnen van de raamprostitutie zullen er niet minder hoerenlopers zijn, maar zal er veel meer zwerfprostitutie opdoemen in de stad, waardoor vrouwenhandel helemaal niet meer inzichtelijk is.

Elke maatregel van de overheid veroorzaakt een stortvloed van gevolgen die stuk voor stuk erger zijn dan de 'kwaal' die bestreden had moeten worden. En die gevolgen zijn voor een ieder die maar een beetje na kan denken zo helder als glas.

Zien de wetgevers die gevolgen dan niet? Natuurlijk wel! (Als ze het echt niet zien, zijn ze incompetent en dienen ze onmiddelijk hun zetel ter beschikking te stellen.) Maar het interesseert ze niet. Of ze denken er hun voordeel mee te doen bij de komende verkiezingen. Alles voor de kijkcijfers en de conservatieve christelijkheid ruikt in al haar onverdraagzaamheid haar kans. 

Ik ben niet tegen overheidsbemoeienis, niet tegen staatsingrijpen, sterker, ik vind dat de staat moet zorgen voor de basisbehoeften als energie, water, infrastructuur, onderwijs en communicatie. 

Maar het ingrijpen van de staat gaat nu veel verder en steeds vaker bekruipt mij het gevoel dat de staat mij moet hebben en dat ik hier weg moet, weg uit dit land waar de hypocrisie tot norm verheven is en beheerszucht totalitaire vormen aanneemt.

Een paar jaar geleden schreef Ilja Pfeijffer over deze ontwikkeling in Nederland een gedicht, dat sinds die tijd ook aan de muur hangt in de Laurierboom.

Voor hen die dat nog niet gelezen hebben: hier staat dat gedicht op zijn website.

Een aanrader. Het is een kreet uit mijn hart. En het wordt elke dag meer bewaarheid.

Voor akties tegen het rookverbod zie deze site van de Kleine Horeca Ondernemers