Week 2, ronde 2

Geschreven door de Rare

Maandag

Djurre den Heeten-Michel Kahn 2-0

Djurre zette er in de eerste partij meteen de turbo op. Qua stelling bracht dat niet veel, maar van de twintig minuten tijdvoorsprong maakte hij zeer praktisch gebruik. In de tweede partij eenzelfde beeld op de klok, maar hier stond Michel na 14 zetten in een Koningsgambiet duidelijk beter met zwart. Na 21...Dxf3! (diagram) hadden de stukken direct aan de barrage kunnen beginnen, maar 21...Df5? bracht Djurre terug in de partij en toen Michel op de 22e zet nogmaals mistastte, waren de kansen gekeerd. In de analyse kwamen nog diverse mooie mataanvallen op het bord, maar dat was meer in naam van de Vader, de Wens en de Gedachte.

Hein Middelhoven-Arne Moll 0-2

In de eerste partij liet Hein zich eenvoudig verschalken, maar in de tweede knokte hij zich met zwart vanuit een lastige stelling knap terug. Een verschrikkelijke blunder op de 41e zet maakte echter een einde aan zijn voorzichtig opgebouwde, want bij aanvang van de match geheel niet aanwezige, illusies. Arne door op kwaliteit.

Dinsdag

Jeroen Edeling-Jan de Vries 2-0

Op mijn vragende blik richting Jan, na de match, ging zijn duim omlaag. Jeroen was heer en meester geweest, op de 64 velden. Gelukkig was er bier en gezelligheid en een lotgenoot, want eerder die dag...

Martha Fyrigos-Jildo Kalma 1,75-0,25

...werd uw verslaggever in een griekse tragedie op brute wijze afgeslacht. Het halfje dat hij in de eerste partij scoorde, was uitsluitend te danken aan het feit dat Martha nog even op gang moest komen (lang niet gespeeld, routine ontbrak) en vijf minuten te weinig (!) vond om een gewonnen stelling uit te tikken.

Woensdag

Robbert van het Kaar-Arno Bezemer 0-2

"Als je tegen Robbert verloren komt te staan, geeft dat helemaal niks, zolang het maar in een eindspel is." Dit citaat uit "Superpraktische Schaakcafélessen deel 1" kent Arno maar al te goed en daarom, maar niet alleen daarom, werd het "gewoon" 0-2.

PP Theulings-Rob Geukes 2-0

Ging er bij Jan een dag eerder nog één duim omlaag, bij Rob waren het er twee. "Kansloos vermorzeld", was zijn bondige commentaar. Maar ala... meer bier, meer lotgenoten en nog meer bier en uiteindelijk was iedereen lotgenoot van iedereen.

Donderdag

Aran Köhler-Yuri Eijk 2-0

Op het bord was het allemaal buitengewoon spannend en interessant, getuige ook de druk bezochte analyse. Maar eens te meer bleek, hoe belangrijk het is de Laurierboom en al zijn eigenaardigheden goed te kennen. De klokken bijvoorbeeld. Yuri zat in tijdnood als een razende op de klok te tikken... met een pion! Maar daar reageren sommige witte klokken (die met de warmte-sensoren) nu net niet op! Neen, het wordt nieuwkomers bepaald niet makkelijk gemaakt, zich naar de gevestigde orde te schaken. Maar de meeste zijn inmiddels al vaste klant, dus bij een volgende gelegenheid is het oppassen geblazen voor het establishment.

Angelo Spiler-Manuel Bosboom 0-2

En in de categorie "lotgenoten" weer een nieuw slachtoffer. Of een nieuwe vriend, hoe u het maar wilt zien. Manuel was gewoon te sterk voor Angelo en mag het in de derde ronde opnemen tegen onze geheimzinnige griekse godin. Zal het mysterie worden ontrafeld?

Niek Narings- Ornett Stork 0-2

In de eerste partij oordeelde Niek iets te pessimistisch over een gecompliceerde stelling en gebruikte hij veel tijd. Ornett had het allemaal net wat beter in de gaten, bleef praktisch spelen en kwam op voorsprong. De tweede partij was er een van hoog niveau, waarin het evenwicht nooit echt werd verbroken, tot het moment dat Niek ijzer met handen moest breken... Met enkele slinkse manoeuvres kwam hij nog gevaarlijk dicht in de buurt en menigeen zou zijn bezweken onder de druk. Zo niet Ornett, die de verleidingen netjes de verleidingen liet en alle dreigingen keurig pareerde. En dan kom je als ijzerbreker op een gegeven moment verloren te staan. En dan moet je door! Ook als de gentleman tegenover je remise aanbiedt. En dan wordt het 0-2.

Vrijdag

Eindelijk was het zover, op deze gedenkwaardige vrijdag de 10e april 2009. De toernooiorganisatie had zich in de meest onmogelijke bochten gewrongen en uiteindelijk hadden de heren Oldenhuis en Zult zich verwaardigd tegenover elkaar plaats te nemen voor hun eerste-rondematch. Niet te lang natuurlijk, het moest in twee partijtjes van 20 minuten worden afgeraffeld en de winnaar zou dan meteen Piet "even opdweilen" in ronde 2. We zullen u de details besparen, maar dat de verliezer van deze match, Lance Oldenhuis, het nodig vond in twijfel te trekken of het hier wel een knock-out toernooi betrof, zegt genoeg.

En zo ziet het verslag er uit...

Peters Doggers-Ernesto Barros 2-0

Piet Ruhe-Daan Zult 0-2

Elwin Osterwald-Hans de Vilder 2-1

... als het wordt overgelaten aan onze leerling-verslaggever.

Omdat de Rare (de Razende reporter) op deze dag iets belangrijkers te doen had in Den Briel (de one million dollar question: wat is er in vredesnaam belangrijker dan het verslaan van de Laurierboom Lentecup?), had hij Gerard gevraagd even wat anekdotes te verzamelen voor het verslag. Diens observaties beperkten zich echter voornamelijk tot de uitslagen van de matches. Ter compensatie krijgen de winnaars een extra mooi verslag van hun derde-rondematch (niet echt leuk als je verliest, natuurlijk) en de drie verliezers krijgen een biertje van toernooiorganisator (doet ie fantastisch!)/ fotograaf (excellent!)/ verslaggever (hmmm...)/ barman (topper!) Gerard.

Zaterdag

Karel Odink-Sietske Greeuw 2-0

In de eerste partij verliet Sietske in een bekende variant van de Benoni op zet 15 de gebaande paden. Karel wist hier wel raad mee en 5 zetten later was het klaar. Vlug door naar de tweede partij dus. Hierin kreeg Sietske een veelbelovende stelling. Een aanval hing in de lucht, maar het was moeilijk te zien hoe het verder moest. Karel maakte bekwaam gebruik van de marges die de stelling nog bood en profiteerde optimaal van het feit dat Sietske moest winnen, doordat ook zij zich niet wilde laten afschepen met een "ere"-halfje.

Sybolt de Boer-Ron Nep 2-0

Van Ron's voornemen zich voor te bereiden was niets terechtgekomen. Niet zijn schuld natuurlijk, maar die van de weergoden op vrijdagavond, waardoor Ron opgesloten had gezeten in de Laurierboom. Wat een straf! En wat een straf ook, had een uitgeruste en uitstekend geprepareerde Sybolt voor hem in petto! Tijdens de Lentecup 2010 gaat Ron niet meer aan het bier, maar aan de database. Proost!

Harold de Boer-Rick Duijker 0-2

Na een normaal verlopen eerste partij (puntje Rick), bracht Harold zijn op papier sterkere tegenstander toch enigszins in verlegenheid. Hoewel zijn stelling goed was, moest Rick er nog wel even doorheen met 1 minuut op de klok en het mat nog ver, heel ver weg. Harold, die ik ken als een gehaaid vluggeraar, had nog 8 minuten. Een kolfje naar zijn hand, leek me zo. Maar toen Harold verwarring dacht te zaaien met een incorrect stukoffer, was Rick er als de kippen bij en Harold het haasje.

Enrico Vroombout-Erik Beugelink 2-0

Onschuldige vragen van verslaggevers zouden eigenlijk verboden moeten worden, zeker als ze die willen stellen in het kwartiertje tussen de twee partijen van een match in. Maar de Rare kon gewoon zijn gang gaan, met als resultaat dat Erik zich steeds meer ging opwinden over het feit dat hij de spannende eerste partij niet had gewonnen. Voor Enrico was het vervolgens eenvoudig afmaken in de tweede partij. Dat Erik de pers toen even zat was, is begrijpelijk. Niet op de foto dus.